Doorgaan naar hoofdcontent

Over tijdschriften vol mannen, bikini's en diëten

Albasten beker met drankje en takje citroenmelisse erin

Mijn moeder zei altijd je kan zelf kiezen.

Maar dan moet je wel weten waartussen. De grootste rijkdom krijg je in overvloed aangeboden via media en tv, maar waar vind je antwoord op de diepere levensvragen?

Ik bladerde vorige week in de wachtkamer van de orthodontist door enkele tijdschriften (telefoon vergeten ...). Vroeger vond ik de Cosmo leuk, dus die las ik, en de Cosmo 15, die was nieuw voor mij. 


In de Cosmo 15 vielen op:

  1. enkele bewerkelijke dieetrecepten
  2. een advertentie voor een bikini bestaande uit drie kleine lapjes
Je zal toch jong zijn en je verplicht voelen dat aan te trekken. Het lijkt soms alsof iedereen aan die modetrends meedoet. En om op die leeftijd niet mee te doen en je eigen plan te trekken moet je wel heel sterk in je schoenen staan, en welke tiener staat dat? Je zou bijvoorbeeld katoenen bikini's kunnen breien, zoals ik vroeger deed.

Ik spring in een zwart-geel gestreept bijen-badpak dat ik ooit bij Fiorucci heb gekocht van een vijf meter hoge rots.
Dit ben ik in een geel met zwart gestreepte wespenbadpak van Fiorucci, duikend van een vijf meter hoge rots. De foto is een beetje vaag want hij is al best wel oud, maar het geeft wel iets aan over de mode uit die tijd.

In de 'gewone' Cosmo stonden:

  1. horloges ingelegd met edelstenen van meer dan 10.000 euro;
  2. hotelkamers op aanlegsteigers in zee van duizenden euro's per nacht.
  3. een interview met de 'hunk van de maand' die uitlegt dat hij niet wil trouwen 'omdat de meeste mensen toch scheiden'. Bovendien is hij 'nooit thuis en altijd aan het werk'. Maar hij heeft wel een vriendin.
Gezellig vooruitzicht voor die vriendin. Maargoed, ze zal er wel eenzelfde levensstijl op na houden. Ik blader somber verder tot ik een compositie van wintergroenten tegenkom, van één spruit met 20 andere groenten. Ook hier bewerkelijke dieetrecepten. Ik zie vriendin dat al voor vriend koken om dan te horen te krijgen dat hij wat later komt want 'zaken gaan voor'. Ach, dat geeft niet, van die ene spruit wordt ze niet dik en al eet ze zíjn spruit erbij op, dan nog niet.

Het recept 'minikini - dieet - dure auto': voor wie knap en rijk is.


Maar hoe staat het met liefde? Tijd en aandacht? Trouw? Komen die waarden ook nog voor in de modevoorschriften van vandaag?

Nou begrijp ik de aantrekkelijkheid van luxe wel, en ook van een jong en slank lichaam, maar de meesten van ons blijven niet lang mooi in minitriangels (al kan rijkdom daar wel een beetje bij helpen denk ik, of dat je Doutzen Kroes heet). Bovendien, tot welke leeftijd wil jij die dingen blijven dragen, misschien stiekem hopend dat die man die zich niet wil binden, toch blijft?

En hoe valt die obsessie met materiële rijkdom en een eeuwig jong en strak uiterlijk eigenlijk te rijmen met de emancipatiestrijd die onze moeders en oma's voerden?

De dochters van emancipatiemoeders, die voorgeschoteld kregen dat schoonheid niet belangrijk is, zouden toch juist níet naar 'plastic' oplossingen moeten grijpen? Zij zouden toch bevrijd moeten zijn van de obsessie met fysieke schoonheid?

Het mysterie van de schepping zegt ons dat vrouwen schoonheid hebben meegekregen al sinds het begin van onze schepping. Zouden vrouwen, als ze zich daar wat meer bewust van zouden zijn, zich niet veel minder snel laten verleiden zo negatief over zichzelf te denken?

Dat ontkennen, om vervolgens het zogenaamde gemis aan schoonheid aan te vullen met plastic surrogaten en dure mode, kan toch nauwelijks vooruitgang genoemd worden.

Ben jij liever rijk en knap, eventueel met kunstgrepen?

Of geniet je van natuurlijke schoonheid, die niet alleen in de wereld weerspiegeld wordt, maar ook in jou?

Tijdschrift bij de orthodontist

Populair

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren, zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk geweest zijn. Toch kwamen, na dat open-deur-beleid van de jaren '70, bij hen óók diverse sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die wél daadwerkelijk bij ons op een tegel aan de muur hing:

De mens wikt, God beschikt.
Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waarin mijn ouders zeiden…

Waarom Kardinaal Eijk beter naar Lourdes had kunnen gaan

Terwijl ik gister, tijdens de pauze van de repetitie van het kerkkoor, de verhalen van de recente pelgrimsreis naar Lourdes hoorde, toen hoorde ik ook dat kardinaal Eijk niet mee was geweest wegens ziekte. Het was wel de bedoeling geweest dat hij mee zou gaan.

Een dag later, vandaag dus, lees ik in de krant op mijn telefoon het bericht, dat de kardinaal een alarmerend bericht heeft geplaatst op de website van een Amerikaans dagblad. De kop van het NOS bericht op mijn telefoon luidt:
Kardinaal Eijk: paus is niet duidelijk en brengt eenheid kerk in gevaar Daarmee wordt meteen een overeenkomst duidelijk tussen Kardinaal Eijk en de paus:
Beide kunnen prima de media in rep en roer brengen. Een lezing van het originele artikel op national catholic register of hier in het Nederlands. moet duidelijkheid geven wat de Nederlandse kardinaal nu echt beweerd heeft. Het is een vrij uitgebreid stuk en biedt daarmee inzicht in de situatie waar het om gaat: Duitse bisschoppen die van mening verschille…