Doorgaan naar hoofdcontent

4 redenen om het Rijksmuseum in Amsterdam te bezoeken (13/40)

Het laatste oordeel, tijdelijk hangend in het Rijksmuseum.

Op een koude vrijdag in de twee-weken-na-de-carnavalsvakantie zijn mijn man Stud en ik gezellig samen een dagje naar Amsterdam geweest, naar Nemo en naar het Rijksmuseum. Over Nemo schrijf ik nog een aparte post.

We kwamen redelijk vroeg aan bij het Rijksmuseum, 11 uur en het was gelukkig nog niet zo druk. Ik vind het heerlijk rustig naar een schilderij te kijken dat ik mooi vind.  Dat kon, al was het bij De Nachtwacht en Het melkmeisje al meteen erg druk.

Model van een duikboot uit het RIjksmuseum van Lipkens en Uhlenbeck.

Schepen

Wat ik vandaag veel gezien heb zijn schepen. Niet alleen op schilderijen maar ook bouwwerken. Op de benedenverdieping van het museum stonden diverse modellen. Schepen waren vroeger Neerlands trots, zoals de diverse waterwerken dat nu nog zijn, en daarom zijn er ook zo veel schilderijen van. Vroeger al sprak de zee tot de verbeelding: met de zee werd symbolisch de liefde afgebeeld en met het schip de geliefde.

Bovenstaand model van een onderzeeër, ahum, van toen er nog geen onderzeeërs bestonden, is van een voorouder van mij *kuch, kuch*. Of een broer daarvan.


Mijn man vond dat ik hem wel eeuwig dankbaar moest zijn omdat hij mij naar deze kelder had meegesleept, zodat ik dat kon ontdekken. Nou houd ik toch al van oude schepen, maar aan het eind van een museumbezoek en ná de lunch in het museumrestaurant, had ik even niet zoveel puf meer. Door de kou en de keiharde wind, inderdaad, midden in Amsterdam op het Museumplein waaide het enorm, waren we niet slenterend een gezellig tentje gaan zoeken. Het museumrestaurant was prima trouwens maar wel duur (8,50 voor een kopje knollensoep met zalm en een plakje brood).

Schilderij van het laatste oordeel door Lucas van Leyden.

Het laatste oordeel

Dit is 'Het laatste oordeel' van Lucas van Leyden. Normaal gesproken hangt dat in Leiden in Museum De Lakenhal, maar het Rijksmuseum heeft het in bruikleen omdat De Lakenhal gerestaureerd wordt.

We kwamen vlak voor de lunch aan bij deze drieluik. We waren er echt aan toe even te zitten. Hoe langer we keken, hoe meer we zagen.

Kijk, die twaalf figuren daar op de wolken, dat moeten wel de twaalf apostelen zijn! Die met die grijze baard is dan Paulus, want die is oud (dat heb ik geleerd op mijn Rome-reis). En die stevige, jongere figuur moet Petrus zijn. 

Alles wat we zagen, bleek te kloppen (je hoeft dus echt niet alles te lezen, gewoon goed kijken is al genoeg). Thuis las ik dat aan de achterkant (die we niet gezien hebben) Paulus en Petrus afgebeeld staan, als Heiligen van de Pieterskerk in Leiden, waar deze drieluik dus thuis hoort.

Starend naar dit schilderij bedacht ik mij, hoe lukraak de scheiding wel lijkt. Wie zou Hij eigenlijk bij zich willen hebben? We zijn toch allemaal Zijn kinderen? Ook gelovigen weten dat niet echt hoor.


Zo'n reis door een museum is natuurlijk heel persoonlijk. Dit schilderij spreekt mij aan, en stillevens vind ik altijd mooi. Maar er hangt natuurlijk nog veel meer!

Godsvrucht

Schilderij Godsvrucht met een gezin dat de rozenkrans bidt.

Stilleven met vruchten

Stilleven met vruchten.


Dit is dag 13 van 40 dagen bloggen.

Reacties

  1. Mmmmm, ik wil al sinds het weer open is na de grote verbouwing naar het Rijksmuseum. Ooit een keer geweest met school, 55 jaar geleden of zo. Krijg er nu helemaal zin in!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Een jaar of 15 geleden zijn we er ook geweest. Veel wist ik er niet meer van, behalve De Nachtwacht... En je ziet ook steeds weer andere dingen.

      Verwijderen
  2. Net als Trees krijg ik nu ook helemaal zin om naar het Rijksmuseum te gaan. Mijn enige zorg is of het daar niet heel druk is.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. 's Ochtends was het beduidend minder druk dan begin van de middag. Mijn tip!

      Verwijderen
  3. Het Laatste Oordeel ken ik inderdaad wel. Ik wist alleen niet dat hij nu tijdelijk een mooi plekje heeft gekregen in het Rijksmusuem

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat een leuk verslag! Ik wil hier ook echt weer eens heen, ik ben er al jaren niet geweest.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik ben nog nooit in het Rijksmuseum geweest, maar het lijkt me wel heel leuk en interessant

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Het blijft een mooie plek!
    Zeker aan te raden!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik vind bepaalde schilderijen ook prachtig. Jammer genoeg ken ik de tittels niet meer van buiten. Toen ik vroeger jong was vond ik een museum altijd saai. Tegenwoordig is dat aan het veranderen. ��

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Zo gezellig in een museum rond struinen vind ik ook altijd gezellig. Een korte tijd geleden bezochten we Natural Museum of History en Tate Modern in Londen en mijn persoonlijke favoriet is het modemuseum in Antwerpen, heel fijn daar!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ik weet nog dat ik daar ook eens was.
    Frappant vond ik, dat als ik een andere zaal binnenkwam, meteen naar een schilderij liep wat mij het meeste aansprak. Telkens weer waren die van de bekendste buitencategorie schilders.
    Jaren later beleefde ik hetzelfde in de kathedraal van Antwerpen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat bedoel je met buitencategorie? Ik had ook meestal meteen een schilderij dat me trok. En is de kathedraal in Antwerpen ook zo mooi beschilderd?

      Verwijderen

Een reactie posten

Laat hier je reactie achter

Populair

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren, zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk geweest zijn. Toch kwamen, na dat open-deur-beleid van de jaren '70, bij hen óók diverse sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die wél daadwerkelijk bij ons op een tegel aan de muur hing:

De mens wikt, God beschikt.
Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waarin mijn ouders zeiden…

Waarom Kardinaal Eijk beter naar Lourdes had kunnen gaan

Terwijl ik gister, tijdens de pauze van de repetitie van het kerkkoor, de verhalen van de recente pelgrimsreis naar Lourdes hoorde, toen hoorde ik ook dat kardinaal Eijk niet mee was geweest wegens ziekte. Het was wel de bedoeling geweest dat hij mee zou gaan.

Een dag later, vandaag dus, lees ik in de krant op mijn telefoon het bericht, dat de kardinaal een alarmerend bericht heeft geplaatst op de website van een Amerikaans dagblad. De kop van het NOS bericht op mijn telefoon luidt:
Kardinaal Eijk: paus is niet duidelijk en brengt eenheid kerk in gevaar Daarmee wordt meteen een overeenkomst duidelijk tussen Kardinaal Eijk en de paus:
Beide kunnen prima de media in rep en roer brengen. Een lezing van het originele artikel op national catholic register of hier in het Nederlands. moet duidelijkheid geven wat de Nederlandse kardinaal nu echt beweerd heeft. Het is een vrij uitgebreid stuk en biedt daarmee inzicht in de situatie waar het om gaat: Duitse bisschoppen die van mening verschille…