Doorgaan naar hoofdcontent

Voor wie denkt dat carnaval niet kan ontroeren

Ik ben de laatste dagen op zoek geweest naar de betekenis van carnaval en hoe daar vorm aan te geven, voor ons als katholiek gezin van boven de rivieren. Via de vrije school heb ik een hoop vernomen over  het afschudden van het oude, zodat je klaar bent voor het nieuwe. Internet leert dat Carnaval een heidens feest zou zijn dat door de kerk is overgenomen bij de kerstening.  Niet zo verbazingwekkend, die heb ik ook al gehoord over de kerstboom. Mijn man wist te vertellen dat de dorpen in onze omgeving ook een carnavalsnaam hebben. In de krant stond dat de burgemeester in een naburig dorp de sleutel aan prins carnaval overhandigt heeft.

Maar de mensen die carnaval vieren, zijn niet de mensen die aswoensdag een askruisje halen. Alsof het één niets meer met het ander te maken heeft. Als u wel beide doet dan hoor ik daar graag meer over. Bij ons in de kerk wordt er niet zo veel aan gedaan. De status van carnaval als katholiek feest blijft mij onduidelijk.

Nu overkomt het mij geregeld dat er een liedje in mijn hoofd zit. Soms heb ik geen idee waar het vandaan komt. Vandaag was dat 'Op mijn levenslange reizen' van Huub Oosterhuis. Via de cd 'Nooit meer zonder reisgenoot', waar 'Op mijn levenslange reizen' ook op staat, vond ik ook het lied 'Delf mijn gezicht op'.

Dit lied heb ik ooit gezongen op een zangdag in het klooster, waar ik tegenover ben opgegroeid. Nooit een link met carnaval vermoed, maar als ik dit filmpje zie werpt het ineens een ander licht op carnaval.

Al die mensen met hun mooie schmink. Hoeveel je ook opdoet, op een dag komt het er toch af. En hoeveel mooier zijn die lieve snoetjes niet zonder.


Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Over vandaag (bazaar, worst, 'blijf bij mij' en pepermunt)

In het winkelcentrum bij ons in de buurt was vandaag een bazaar. Twee weken geleden stond dat al aangegeven en sinds een week stond het ook in onze agenda. Maar auti-kind wilde er niet heen. 'Bel oma maar, dan kan ze ook mee', probeerde ik want dat vindt hij gezellig, maar oma was niet thuis.

Even later kwamen Bud, Stud en Jud, wij dus, aan bij de bazaar. Jud, ik dus, werd meteen al gallisch van de harde muziek. Bud, die niet zo'n last heeft van het volume maar wel van het soort muziek, begint te mopperen. 'Sluit je af', zegt Jud. 'Wat bedoel je dáár nu mee?', vraagt Bud. 'Gewoon, sluit je af voor de herrie, de mensen, of waar je dan ook maar last van hebt.' Er vond niet echt een overdracht van begrip plaats in dit gesprek dus Jud geeft maar toe: 'Ik kan het ook niet hoor.'

Men zegt vaak dat je je moet 'afsluiten'*, een schild optrekken, in een cirkel gaan staan of een mantel om doen. Afhankelijk van de overtuigingen van de persoon.…

De BowWowChallenge

'k Zat laatst gezellig DWDD te kijken via uitzending gemist. Anouk zou komen. Maar eerst werden we ingelicht over het verschijnsel van de BowWowChallenge. Iemand brengt een dure auto naar de carwash. Dat filmt hij, maar dan zoomt hij uit me de camera, en dan blijkt de dure auto een speelgoedautootje te zijn dat hij onder de douche heeft gezet! Het was dus nep. Ik moest er wel om lachen.

'Wat is er?', vroeg Bud, zonder op te kijken van EuroTruckSimulator2. Ik legde hem uit: Een BowWowChallenge, dat is iets nieuws.'

'Dat je dat nú pas voor het eerst ziet, dat ken ik'.

'Hoe lang ken jij dat al dan?'

'Eén dag', zegt hij. Pfff. Ik dacht wéken. Ik loop wel vaker achter het nieuws aan. Maar nu blijkt het mee te vallen.

'O nee toch, één dag, die haal ik nóóóit meer in', roep ik.

Het volgende onderwerp is lavalampen. Iets minder actueel. Ik heb ook een lavalamp! Drie zelfs: een rode, een groene en een blauwe. De blauwe had mijn man al toen ik he…