Doorgaan naar hoofdcontent

Oecumene, of: hoe blijf ik katholiek

We bevinden ons weer voor een schoolkeuze. De Vrije School valt af en daarmee zijn we in het laatste jaar van de jaarfeesten, de Kerstspelen enzovoorts gekomen. Ik kijk erg op tegen een school die niets aan religie doet. Hoe lossen andere mensen dat op, behalve door religie helemaal los te laten? Er is toch een spanningsveld tussen de seculiere scholen (en zich zo gedragende katholieke scholen) en hoe je je kind op wilt voeden.

Ik las deze week dat de populariteit van de Vrije middelbare scholen toeneemt. Ik citeer uit een onderzoek naar Vrije Scholen, waar ik in een andere blog* ook over schreef:

Volgens AmonsLievegoed (1988) is de Vrije school niet confessioneel gericht en open voor leerlingen van alle gezindten. Toch hebben de Vrije scholen wel degelijk een christelijk religieus karakter, dat onder meer terug te vinden is in de pedagogische waarden, doelstellingen en het ontwikkelingsbegrip vanuit de geest.

Inmiddels heb ik begrepen dat er a) door sommige katholieken erg negatief over antroposofie (en andere andersgelovigen) gedacht wordt en b) veel katholieken hun kinderen op een Vrije School doen, deze mensen kom ik namelijk voortdurend tegen. Ik zeg niet dat we meteen een bruine homogene oecumenische brij moeten vormen met zijn allen - als, laten we zeggen, mest - , maar het zou heel fijn zijn als de diverse christelijke stromingen wat makkelijker met elkaar zouden omgaan. Ga het gesprek met elkaar aan, luister naar en leer van elkaar, en vertel waarom jou geloof zo geweldig is. Ga 'gluren bij de buren'. Op de Vrije School hebben ze geweldige jaarfeesten en geweldige muziek. Ik weet dat sommige mensen problemen hebben met een andersgelovige school, maar dat zijn vaak ook de mensen die denken dat je de rozenkrans nog op school leert. Dat klopt ook, maar dan in Ierland, waar mijn vriendin tevergeefs stad en land afgezocht naar een school waar ze de rozenkrans niet hoeven te bidden. Dat is niet gelukt, maar haar kinderen mogen wat anders doen in de tussentijd.

De vraag waar ik via de Vrije School steeds weer op uit kom, is: hoe doen katholieken dat? Ik neem niet klakkeloos alles over, dat heb ik uberhaupt afgeleerd want zo word je nooit katholiek. En laten we wel wezen, ze vieren dezelfde feesten dus het gaat in ieder geval niet aan je voorbij dat het Sint Michael of Sint Maarten is. Op een openbare school was ik denk ik gewoon in slaap gevallen. In de praktijk heeft deze school dus bijgedragen aan verdieping van ons eigen geloof, en daarnaast aan een bredere veelkleurige rijkdom van andere geloven.

Dus allemaal kleur bekennen en praten met elkaar over de rijkdom van ons geloof. Wees niet te bang voor de verschillen. Dialoog, 'door het woord', de fase van vechten zijn we nu wel voorbij toch.

Zucht... wat zou het fijn zijn als je woordeloos in elkaars ogen kon staren en elkaar gewoon begreep... hoe vermoeiend die spanning tussen gelovig en niet gelovig, vaag-gelovig (de ietsist) en concreet gelovig (alleen de ene God), protestant en katholiek, en ultra-orthodox (dromend van een katholieke enclave) en vrijzinnig ('de Bijbel gaat niet over vroeger maar over deze tijd').

Reacties

  1. Je woont in het midden van het land, zie ik. Dat is jammer want in België heb je een paar goede scholen die echt beter zijn dan 'onze scholen'. Qua structuur, discipline enzo.

    Mijn dochter zit op een gewone christelijke school ( gaat beter dan streng-christelijke school) Zoon op een cluster-4. Dus eigenlijk kan ik je niet helpen. Ik wens je heel veel ZEGEN op je zoektocht.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Zeven werken van barmhartigheid

Wie kan de zeven werken van barmhartigheid opnoemen? Lambik probeert daar achter te komen in 'De Zeven Snaren' uit 1967. Anno 2016 is barmhartigheid het onderwerp van een heilig jaar, uitgeroepen door paus Franciscus. Ook is het het thema van een bijeenkomst van de kerk voor kinderen.

De eerste twee lukken nog wel. De hongerigen voeden, de dorstigen laven...

'De naakten kleden, de zieken bezoeken, de vreemdelingen herbergen, de gevangenen bevrijden en de doden begraven', vult Bud aan (eigenlijk noemt hij het hele rijtje opnieuw op, want aan halve rijtjes doet hij niet door zijn autisme). Ik ben trots op hem en ga ervan uit dat hij goed heeft opgelet bij de vormselvoorbereiding.

's Avonds bij het naar bed gaan zegt hij 'Mam, zal ik je laten zien waar ik de zeven werken van barmhartigheid geleerd heb?'. Graag, zeg ik en verwacht dat hij aankomt met het vormselwerkboek.

'Dat komt van de heks van Suske en Wiske', zegt Bud en vist het exemplaar van '…

Amoris Laetitia, een eenvoudige Nederlandse vertaling I

De vreugde van de liefde
brief van de paus over huwelijk en gezin

Maar wie probeert vandaag de dag huwelijken te versterken? Wie helpt gehuwden hun problemen te overkomen, helpt hen bij de opvoeding van kinderen en, in het algemeen, wie bemoedigt de stabiliteit van de huwelijksverbintenis? (52)

Graag schijn ik in een deel of vijf zeven mijn licht over deze recente brief van de paus. Ik blijf zo dicht mogelijk bij zijn woorden (ahum de engelse vertaling daarvan), maar het moet wel goed leesbaar blijven. Dat is tenslotte wat de paus beoogt, nietwaar? Vandaag Hoofdstuk 1 en 2. Het gehele document is hier te vinden in het Engels.




Hoofdstuk 1: In het licht van het Woord
De Bijbel staat vol verhalen van families, geboortes, liefdesverhalen en familie-crises. Vanaf bladzijde één, waar Adam en Eva's familie verschijnt (Gen 4), tot aan het huwelijksfeest van de Bruid en het Lam (Openb 21:2,9) op de laatste bladzijde. Dit hoofdstuk staat vol met Bijbelverwijzingen, waar ik niet uitgebreid o…