Proeven en Geloven

Dit lied, Wij bijeen net als toen. Ik heb het steeds in mijn hoofd vandaag, al heb ik het niet recent gezongen (afgelopen maandag met de koorrepetitie - beetje recent toch). Ik vind het een prachtig lied. Vanmorgen na de mis had ik een leuk gesprek met mensen die ik weleens had gezien, maar nog niet kende. Een vrouw vertelde dat ze de laatste tijd veel bruiloften had, ook in de kerk. Veel van familie ook. Traditioneel. Ze liet een foto zien van een man in een lichtblauw pak, en een vrouw in een, inderdaad winterse, hoog gesloten trouwjurk. Afgelopen week, in de Catharijnekerk. Of ik die kende. Nooit van gehoord. Toen ze uitlegde waar hij was begreep ik dat ze de Catharinakathedraal bedoelde. Een kerk in Utrecht, die binnenkort gaat sluiten. Een minuut later vergezelde H. ons, zo noem ik hem maar even. Hij kwam lobbyen voor de gebedsgroep om diezelfde kathedraal open te houden. Maar daar wilde ik het eigenlijk niet over hebben. Bruiloften. Huwelijken. De dochter van de mevrouw...

Misschien heb je je wel eens afgevraagd hoe een geluidswal er aan de andere kant uitziet. Mogelijk zo:  Hé wat loopt daar? Tussen de witte rand en de overkapping leek het een kat, maar het is een eekhoorn! Heel rustig vervolgt hij zijn weg zodat ik eens goed in kan zoomen. Helaas niet erg scherp. Er was een heleboel nieuwe graffiti op de route die we al een tijd niet meer gelopen hadden. Ziet er echt heel lekker uit deze boerenkool in de buurtmoestuin. Ondertussen ben ik aan het broeden op een stuk tekst over hoe verschillende religies met elkaar om kunnen gaan. Hoe we kunnen vertellen over onze eigen religie en vooral hoe we kunnen luisteren naar de ander. Ik vind zelf met name het contact met anders-Christelijke gelovigen heel inspirerend. Ook lastig omdat je soms het anders-zijn zo voelt. Toch weegt het geloof in Christus dat je deelt voor mij zwaarder. En juist de verschillen maken dat ik vragen stel aan mijn eigen gelo...

We bevinden ons weer voor een schoolkeuze. De Vrije School valt af en daarmee zijn we in het laatste jaar van de jaarfeesten, de Kerstspelen enzovoorts gekomen. Ik kijk erg op tegen een school die niets aan religie doet. Hoe lossen andere mensen dat op, behalve door religie helemaal los te laten? Er is toch een spanningsveld tussen de seculiere scholen (en zich zo gedragende katholieke scholen) en hoe je je kind op wilt voeden. Ik las deze week dat de populariteit van de Vrije middelbare scholen toeneemt. Ik citeer uit  een onderzoek  naar Vrije Scholen, waar ik in een andere  blog * ook over schreef: Volgens AmonsLievegoed (1988) is de Vrije school niet confessioneel gericht en open voor leerlingen van alle gezindten. Toch hebben de Vrije scholen wel degelijk een christelijk religieus karakter, dat onder meer terug te vinden is in de pedagogische waarden, doelstellingen en het ontwikkelingsbegrip vanuit de geest. Inmiddels heb ik begrepen dat er a) door sommi...

Dat zou je kunnen denken als je ziet wat er allemaal op mijn nachtkastje ligt.  De Bijbel , met een mooie kus van Gustav Klimt. In twee jaar tijd heb ik deze Bijbel gelezen , zie hier . Verder zie je ‘ Gezondheid uit de keuken ’. Dit boek heb ik gekocht toen ik een jaar of zestien was. Mijn leraar pencak silat (een Indonesische vechtsport) had mij geïnspireerd om gezond te gaan eten. Als ik dit boek weer lees herinner ik me de zelfgemaakte lunches op basis van rijst die mee naar school gingen. Ik had bedacht dat ik vooral yang moest eten, rijst en groenten zoals wortels. Wortels groeien rechtop en door de opwaartse kracht zijn ze yang. Pompoenen bijvoorbeeld groeien dicht bij de grond en zijn zacht en dus yin. Zo probeerde ik te gaan eten met niet heel erg veel succes. De wereld om mij heen was niet ingericht op yin en yang en mijn leraar hanteerde een erg streng dieet van slechts rijst en zeewier, wat ik als opgroeiende puber niet volhield. Bij het herlezen van dit boek vr...

Naar aanleiding van een gesprek op school probeer ik voor mezelf weer eens te verwoorden waarom ik katholiek geworden ben. Waarom niet ‘gewoon een beetje christelijk’. Waarom niet ‘gewoon seculier gebleven’. De Vrije School is in wezen verdraagzaam naar de verschillende religies. Dit citaat uit  een onderzoek  van de RUG, mijn Alma Mater verwoordt het mooi: Volgens AmonsLievegoed (1988) is de Vrije school niet confessioneel gericht en open voor leerlingen van alle gezindten. Toch hebben de Vrije scholen wel degelijk een christelijk religieus karakter, dat onder meer terug te vinden is in de pedagogische waarden, doelstellingen en het ontwikkelingsbegrip vanuit de geest. Het probleem dat naar voren kwam in het gesprek met een mede-ouder betrof de katholieke visie op euthanasie. Doorgaans als dit onderwerp ter tafel komt beperk ik me tot luisteren en ja en nee knikken. Dat ik het er niet mee eens ben spreek ik meestal niet uit. Ik begrijp de argumenten wel. In h...

Ik verkeer een beetje in een crisis, als bloggter. Voor wie wil ik schrijven: Niet-gelovigen Christenen Katholieken Orthodoxe katholieken Niet zo orthodoxe katholieken Protestanten Nederlanders Wereldwijd (Engelstalig) Wil ik: Gelovigen in hun geloof steunen Niet zo gelovigen overtuigen Helemaal niet gelovigen overtuigen Het geloof aan iedereen uitleggen Ik wil in ieder geval over geloof schrijven. Het gesprek aangaan en leren van elkaar. Soms heb je een leuk en leerzaam gesprek. Maar soms is het onderwerp ‘geloof’ moeizaam. Je wilt op niemands tenen trappen en soms staan mensen op jouw tenen. Kun je ze dan je andere voet toekeren? Mensen van het protestants geloof vind ik leuk om mee te praten. Dat leidt altijd wel ergens toe. Ongelovigen vind ik moeilijk, niets gaat er bij hen in. Maar wat zijn katholieken zelf soms ook lastig. Afgelopen woensdag waren er bij de dagelijkse mis twee nieuwe gezichten. Tijdens de koffie hadden we het over oecumenische...

Deze week is het de week van gebed voor de eenheid van Christenen . Vanmorgen was ik mooi op tijd klaar. Zo ruim dat ik nog wel een tweede kopje koffie kon zetten. Gezellig. Totdat de klok kwart voor negen sloeg. Sneeuwbestendig inpakken en wegwezen. Net niet op tijd kwam ik bij de kerk waar ik aan het aantal fietsen zag dat ik niet de enige was. Sneeuw en kou houden niet iedereen tegen, gelukkig. Naast mij ontwaarde ik een vreemd gezicht. Toen deze meneer weifelde bij het opstaan bij het evangelie (net als ik want ik twijfel zelfs als ik iets zeker weet), dacht ik dat moet een nieuw gezicht zijn. Na de viering was er koffie. De onbekende meneer alsook een onbekende mevrouw schoven aan. Mevrouw vroeg: 'Bent u van deze parochie?' 'Ja, ik heb me hier in 2000 laten dopen en ik ben er nog steeds!'. Mevrouw was van de PKN, Meneer van de Gereformeerde Kerk vrijgemaakt. Ik vind het geweldig, verschillende Christelijke geloven rond één tafel. Ik zou daar graag hele ...