Doorgaan naar hoofdcontent

Duitse mis op Texel

Het eiland Texel heeft één parochie. Om 11.00 is er een mis in Den Burg en om 9.30 in wisselende kerken. Een herkenbaar patroon, zo kunnen ze toe met één pastoor. Den Burg is zes kilometer van De Koog, waar wij zitten. Een mooie afstand om te fietsen, maar ik wil mijn krachten sparen om de heren - voornamelijk Bud - bij te benen de komende dagen. Gisteren hebben Stud en ik - om de beurt op één elektrische fiets waar de ander dan aanhing - onze zoon op afstand gevolgd. Bud wist de nummers van de fietskaart ook het beste te onthouden dus hij racete zonder problemen vooruit.


Leuk was ook, dat Stud gister de buien-app gecheckt had. Niet vandaag. De zon zou twee dagen onafgebroken schijnen. Dus geen regenpak mee. Natuurlijk goot het op de terugweg een uur lang keihard waarbij de regen meedogenloos in onze gezichten zwiepte. Het waait hier namelijk enorm hard. Maar ik was allang blij dat we niet kamperen, count your blessings, dan word je echt nooit meer droog.

Maargoed, niet op de fiets naar Den Burg dus. Nu had ik een aanplakbiljet gezien van een Duitse Messe. Om de hoek van het park nog wel. Nou is Duits nog altijd makkelijker dan Latijn. En om 11.00, dat betekent ook nog uitslapen èn ontbijten.


Het is altijd weer spannend, een mis op vakantie, je weet nooit waar je terecht komt. Ooit zat ik met twee andere toeristen in een verder lege kerk op Terschelling. Ik was het kerkgaan nog niet gewend en wist niet wanneer ik moest opstaan en wat ik moest zeggen. Ik voelde me echt ongemakkelijk. Op de terugweg kwam ik langs een andere kerk die wel propvol zat - toen dacht ik was ik daar maar heen gegaan. Lekker anoniem. Maargoed.

Ik kwam ruim op tijd aan, om vijf voor elf - voor een nederlandse katholiek is dat ruim op tijd. Het zat al bijna vol, zo'n honderdvijftig man in een klein zaaltje, allemaal jonge gezinnen en een enkel wit hoofdje. 'Zijn hier nog misdienaars?', kwam de pastoor vragen. 'We hebben nog een misdienaar nodig.' Wow. Om vervolgens met vier misdienaars aan te komen.


Als je weleens op een camping met animatie bent geweest, dan kun je je iets voorstellen bij wat er toen gebeurde. Drie nieuwe leden van het animatieteam stelden zich voor. De pastoor stelde vragen die wij dan moesten beantwoorden door een hand op te steken:

Hoe oud zijn de animators samen?

Wie van de vier - inclusief bangig kijkende pastoor - heeft nog nooit in de Noordzee gezwommen?


(Dit was niet de pastoor).

Toen werd met luide livemuziek het openingslied ingezet. De deuren stonden wagewijd open. Ik waande me in een evangelische opwekkingsdienst. De liedboeken gingen open en er werd luid mee gezongen. Ik moest mijn best doen om mezelf nog te horen. En dat deed ik - want hoe vaak maak je mee dat je voluit kunt zingen zonder er luidkeels bovenuit te komen. Ik knipperde met mijn ogen maar bedacht me dat ik niet kon huilen want ik had geen zakdoek bij me - heb ik dat.

Het was zo mooi.

Und so kamen sie in Scharen, brachten ihre Kinder mit 
Ihre Kranken, auch die Alten, selbst die Lahmen hielten Schritt
Von der Strasse, aus der Gosse kamen Menschen ohne Zahl, 
Und sie hungerten nach Liebe und nach Gottes Freudesmahl.

Bij het binnenkomen had ik een rolstoel gezien, en het wemelde van de kinderen. Vóór mij was een jongetje bij zijn vader in slaap gevallen.

Er werd een toneelstukje opgevoerd van de barmhartige samaritaan, het evangelieverhaal van deze dag. Over hoe wij twee handen hebben gekregen, maar het soms moeilijk vinden te helpen.

Toen werd het evangelie voorgelezen. Door een Nederlandstalige vrouw. En daarna nog een keer, nu in het Duits, door de priester. Creatief.

Ze hadden geen boekjes speciaal voor deze dag, alleen een zangboek dat zeer enthousiast werd gebruikt.
Idee voor onze parochie? O ja, volgende week vrijdag is iedereen om elf uur uitgenodigd. Om te helpen de mis van de komende zondag in elkaar te zetten.

En die liedjes neem ik mee naar huis. Die ga ik oefenen. Op de gitaar. In het Duits.


Reacties

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Zeven werken van barmhartigheid

Wie kan de zeven werken van barmhartigheid opnoemen? Lambik probeert daar achter te komen in 'De Zeven Snaren' uit 1967. Anno 2016 is barmhartigheid het onderwerp van een heilig jaar, uitgeroepen door paus Franciscus. Ook is het het thema van een bijeenkomst van de kerk voor kinderen.

De eerste twee lukken nog wel. De hongerigen voeden, de dorstigen laven...

'De naakten kleden, de zieken bezoeken, de vreemdelingen herbergen, de gevangenen bevrijden en de doden begraven', vult Bud aan (eigenlijk noemt hij het hele rijtje opnieuw op, want aan halve rijtjes doet hij niet door zijn autisme). Ik ben trots op hem en ga ervan uit dat hij goed heeft opgelet bij de vormselvoorbereiding.

's Avonds bij het naar bed gaan zegt hij 'Mam, zal ik je laten zien waar ik de zeven werken van barmhartigheid geleerd heb?'. Graag, zeg ik en verwacht dat hij aankomt met het vormselwerkboek.

'Dat komt van de heks van Suske en Wiske', zegt Bud en vist het exemplaar van '…

Amoris Laetitia, een eenvoudige Nederlandse vertaling I

De vreugde van de liefde
brief van de paus over huwelijk en gezin

Maar wie probeert vandaag de dag huwelijken te versterken? Wie helpt gehuwden hun problemen te overkomen, helpt hen bij de opvoeding van kinderen en, in het algemeen, wie bemoedigt de stabiliteit van de huwelijksverbintenis? (52)

Graag schijn ik in een deel of vijf zeven mijn licht over deze recente brief van de paus. Ik blijf zo dicht mogelijk bij zijn woorden (ahum de engelse vertaling daarvan), maar het moet wel goed leesbaar blijven. Dat is tenslotte wat de paus beoogt, nietwaar? Vandaag Hoofdstuk 1 en 2. Het gehele document is hier te vinden in het Engels.




Hoofdstuk 1: In het licht van het Woord
De Bijbel staat vol verhalen van families, geboortes, liefdesverhalen en familie-crises. Vanaf bladzijde één, waar Adam en Eva's familie verschijnt (Gen 4), tot aan het huwelijksfeest van de Bruid en het Lam (Openb 21:2,9) op de laatste bladzijde. Dit hoofdstuk staat vol met Bijbelverwijzingen, waar ik niet uitgebreid o…