Doorgaan naar hoofdcontent

Kerkbezoek op vakantie in de Ardennen



Die met de dakkoffer...
Het zoeken van een kerk op de plek van vakantie is makkelijk - mits het gaat om culturele interesse. Het vinden van een plaats waar daadwerkelijk de mis gevierd wordt bleek een stuk lastiger. Net toen ik het op wilde geven vond ik een lijst met zondagsvieringen in de omgeving van onze camping in de Ardennen. Zonder adressen, maar een kerk in een dorp is nog wel te vinden. Om 8.l5 en 10.00 zou er een dienst zijn in de dichtsbijzijnde kerk.


>
Het kon nog dichterbij...
En hier zie je het briefje.
Om 8.10 had ik een plekje gevonden vlakbij die kerk. Maar het enige wat ik vond was een briefje met de tijden van afgelopen week.
Teruggekeerd naar de camping en ontbeten. Om 10.00 nogmaals geprobeerd.

Bij een onderzoekende ronde om de kerk, kwam ik geen open deur of kerkgangers tegen, maar een vlooienmarkt op het marktplein, net als 2000 jaar geleden toen Jezus de tempel schoonveegde waar een markt werd gehouden. Ik heb zo het gevoel dat dat niet mijn taak is.

Grrr. Vrede, vrede, vrede en niet opgeven, want de lijst met kerken lag nog in de tent. Ik herinnerde me dat Herbeumont op de lijst stond. Navigatie aangezet en hop, alleen door de bergen. Allée, de Schotten zouden het heuvels noemen.




In Herbeumont viel geen kerk te bekennen. Diep ademgehaald (niet voor het eerst) en omgekeerd. Terugrijdend door het dorp zag ik een torenspits. Weer omgekeerd. Het vinden van een parkeerplek was lastig omdat alles privéterrein leek. Braak grasveldje naast de kerk gevonden.

Ook deze kerk leek volstrekt uitgestorven. Op een nonchalant tegen de kerk geparkeerde fiets na. Nogmaals diep adem gehaald. Toen begonnen de klokken te luiden. Ik liep om de kerk om te checken of het geluid daadwerkelijk uit deze toren kwam want behalve dat was er niets te zien. Daar kwam een mevrouw met een hondje. Checkte zij ook of de kerk open was?


<



De deur was open. Daar kwam ook een meneer...

Ik ben naar binnen gegaan. Ik ging zitten en probeerde te bidden. Heer, ik ben in een kerk, wat moet ik doen? Wachten? Bidden? Een andere kerk zoeken?

Er kwam een oudere man binnen die een beker op het altaar zette. Beker = eucharistie, rekende ik. Maar er waren maar twee mensen in de kerk. Misschien duurde het nog een uur. Ik besloot intussen de kerk te bezichtigen.





Achterin vond ik een inlegvel. Er druppelden meer mensen binnen, tot uiteindelijk een dertigtal zich in de kerk bevond, waaronder vier kinderen. Sommige mensen stonden (meer dan in onze kerk), sommigen knielden op een lage stoel. Er waren geen knielbanken. Niemand zat in de voorste helft van de kerk op twee kinderen na.


Na de dienst keek iedereen heel erg blij. Niemand keek afkeurend toen ik mijn Prius van het grasveldje afreed. Ik voelde me helemaal niet out of tune meer in dit gezelschap. We hadden zojuist samen iets waardevols beleefd.



Reacties

  1. Mooi hoe je jouw belevenis beschrijft!
    Prachtige foto's, vooral van het raam...

    Lieve groet uit Lelystad

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mooi hè, in het echt was het nog mooier, de heilige Theresia met de rozen :-)

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Zeven werken van barmhartigheid

Wie kan de zeven werken van barmhartigheid opnoemen? Lambik probeert daar achter te komen in 'De Zeven Snaren' uit 1967. Anno 2016 is barmhartigheid het onderwerp van een heilig jaar, uitgeroepen door paus Franciscus. Ook is het het thema van een bijeenkomst van de kerk voor kinderen.

De eerste twee lukken nog wel. De hongerigen voeden, de dorstigen laven...

'De naakten kleden, de zieken bezoeken, de vreemdelingen herbergen, de gevangenen bevrijden en de doden begraven', vult Bud aan (eigenlijk noemt hij het hele rijtje opnieuw op, want aan halve rijtjes doet hij niet door zijn autisme). Ik ben trots op hem en ga ervan uit dat hij goed heeft opgelet bij de vormselvoorbereiding.

's Avonds bij het naar bed gaan zegt hij 'Mam, zal ik je laten zien waar ik de zeven werken van barmhartigheid geleerd heb?'. Graag, zeg ik en verwacht dat hij aankomt met het vormselwerkboek.

'Dat komt van de heks van Suske en Wiske', zegt Bud en vist het exemplaar van '…

Amoris Laetitia, een eenvoudige Nederlandse vertaling I

De vreugde van de liefde
brief van de paus over huwelijk en gezin

Maar wie probeert vandaag de dag huwelijken te versterken? Wie helpt gehuwden hun problemen te overkomen, helpt hen bij de opvoeding van kinderen en, in het algemeen, wie bemoedigt de stabiliteit van de huwelijksverbintenis? (52)

Graag schijn ik in een deel of vijf zeven mijn licht over deze recente brief van de paus. Ik blijf zo dicht mogelijk bij zijn woorden (ahum de engelse vertaling daarvan), maar het moet wel goed leesbaar blijven. Dat is tenslotte wat de paus beoogt, nietwaar? Vandaag Hoofdstuk 1 en 2. Het gehele document is hier te vinden in het Engels.




Hoofdstuk 1: In het licht van het Woord
De Bijbel staat vol verhalen van families, geboortes, liefdesverhalen en familie-crises. Vanaf bladzijde één, waar Adam en Eva's familie verschijnt (Gen 4), tot aan het huwelijksfeest van de Bruid en het Lam (Openb 21:2,9) op de laatste bladzijde. Dit hoofdstuk staat vol met Bijbelverwijzingen, waar ik niet uitgebreid o…