Het is al weer even geleden sinds mijn laatste blog. Ik was toen bezig met de Reformers Resistance. Ik heb 3 oktober de Infant Baptism Rap Battle besproken, over kinderdoop of alleen doop na bekering. Daarna benoemde ik mijn twijfels in deze post van 8 november. Geef ik niet teveel een stem aan Luther, aan de protestanten? Soms schrik ik wel van anti-paapse sentimenten. Maar het omver gooien van de gevestigde orde omdat die het doel uit het oog verloren lijkt te zijn, heilige huisjes omver gooien zeg maar, ja daar kan ik me wel in vinden. Maar dan richt ik mij liever niet tot de situatie zoals die 500 jaar geleden wellicht was maar direct tot de geseculariseerde samenleving van vandaag en diens heilige huisjes zoals: moord is een verregaand geaccepteerde manier om een eind aan een leven te maken, al moet gezegd worden dat de Verenigde Staten en Een Verenigd Europa nogal verschillen van mening over de vraag wat moord is, en in hoeverre dat vergoed moet worden vanuit de (al ...
Vandaag deel ik een lied van Maarten van Roozendaal tussendoor. Ik ben meerdere teksten van Reformed and Dangerous aan het luisteren, sommige erg goed. Maar ik weet niet goed hoe ik me als katholiek daartegenover verhoud. Neem bijvoorbeeld het fragment: Your bulls, your councils, traditions wait Can’t overturn what the scripture state Copilot legt uit: Uitleg en alternatieven “Bulls” verwijst naar pauselijke bulle — officiële decreten van de paus. “Councils” zijn kerkelijke concilies, zoals het Concilie van Trente. “Traditions” duidt op overgeleverde gebruiken en leerstellingen buiten de Schrift. “Wait” kan betekenen dat ze machteloos zijn, dat ze wachten op gehoor, of dat ze worden genegeerd. Feitelijk zegt de tekst dus dat deze dingen niet belangrijker zijn dan de heilige Schrift. Laat uw bulle, concilies en tradities maar wachten. Of: Uw bulle, concilies en tradities — ze wachten vergeefs. Het eerste is meer uitdagend, het tweede meer reformatorisch...