Proeven en Geloven

'Waarom ga je ervanuit dat ik meega?', vraagt Bud, als ik hem om kwart over tien roep op een zondagmorgen. Daar sta ik dan met mijn goede gedrag en mijn mond vol tanden. Goede gedrag, want ik heb hem tot het láátste moment laten liggen. 'Je gaat toch altijd mee? De afspraak is... ' 'Er is geen afspraak!!! Ik wil gewoon niet meer zo vaak naar de kerk!' Ik heb ook ooit een afspraak met mezelf gemaakt, want anders komt er nooit wat van. Dan denk je elke zaterdagavond, zal ik morgen toch maar níet gaan want uitslapen is zo lekker! Ik heb regelmatig tot God geroepen dat hij mij dan maar op tijd wakker moet maken, als hij wil dat ik kom. En dan liet ik de hele strijd los. En werd doorgaans, soms maar net op tijd, wakker. 'Er is wel een afspraak', pareer ik met weinig succes, 'Je zou om de week meegaan...' 'Er is géén afspraak', onderbreekt hij me, 'je gaat toch geen afspraak maken over hoe vaak je naar de kerk gaat? Ik wil gewoon...

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open.  Ik heb geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren , zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk geweest zijn. Zij gingen ooit op vakantie terwijl er geen deur in het huis zat. Ze hadden er gewoon een gordijn voor gehangen. Toch kwamen er, na dat open-deur-beleid van de jaren '70, bij hen óók diverse sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen. Toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die wél daadwerkelijk bij ons op een tegeltje aan de muur hing, eerst boven de trap en later op de wc: De mens wikt, Go...

Aan het begin van de vastentijd hadden we in de kerk de tegeltjeswijsheid ' spiegeltje, spiegeltje aan de wand, hoe staat het met de binnenkant? ' meegekregen, om de overgang te markeren van carnaval naar de vastentijd. Rond de Paasdagen hadden we er één over de oerknal . Vandaag een echte Loesje . Met Pasen gedenken we  de kruisiging . De dagen tot Pinksteren zijn er om je te bezinnen op wat je daarmee kunt doen. Dat is het idee, ik denk dat het een stuk helpt als je in die tijd ook bidt, naar de kerk gaat en goed bent voor je medemens. Geestelijke wijsheid komt niet zomaar uit de lucht vallen. Toen ik googlede naar deze Loesje kwam ik er achter waar de pastoor  kapelaan deze wijsheid vandaan heeft. In onze megaparochie die zo'n beetje de hele noordelijke helft van de provincie Utrecht beslaat, ligt ook het dorp Harderwijk . Daar heb ik ooit nog het Driekoningenspel opgevoerd (van de christengemeente (de kerk van de vrijeschool) - heel goed is in de creatie...

Make that the cat wise houdt zich bezig met Dunglisch, een soort grappig uitvallende verkeerde vertalingen van het Nederlands naar het Engels, die je alleen vanuit het Nederlands kunt begrijpen. Ze verkopen  boeken en kaarten , en zijn vertegenwoordigd op facebook . Als je teveel paaseieren hebt gegeten kun je bijvoorbeeld zeggen: I ate to many Eastereggs, I went almost over my neck . Maar als je je juist kiplekker voelt zeg je I feel me chickendelicious today .  Verder is het allemaal niet erg christelijk wat er staat. Maar waar ik het eigenlijk over wilde hebben: tegeltjeswijsheid in de kerk. Bij aanvang van de vastentijd hadden we 'Spiegeltje, spiegeltje, aan de wand' . Dat ging niet over Sneeuwwitje en de zeven dwergen, of de boze stiefmoeder. Het ging überhaupt niet over een sprookje maar het was een spiegel die je werd voorgehouden, zo van, leuk, carnaval, maar waar was dat ook al weer een voorbereiding op?  Nu de vastentijd voorbij is, mogen we gelu...

Vandaag was de keus tussen een boekbespreking van  psychologische typen van Jung en de blog kostbaar , maar de manier waarop onze pastor gisteren een overgang maakte van carnaval naar Pasen, via de vastentijd, was zo beeldend dat het mijn netvlies niet meer heeft losgelaten. Na het evangelie: 'Maar als je bidt, ga dan je binnenkamer in, doe de deur dicht, bid tot je Vader, die in het verborgene is' ( Matteüs 6,6 ) vertelde hij over het kleinste kamertje bij een medepriester waar hij op bezoek was. Daar hing een spiegel met de tekst ' Spiegeltje, spiegeltje aan de wand, hoe staat het met de binnenkant? '. Nou heb ik ook een kleinste kamertje met spiegel. Ik heb daar wat kruisen staan voor een moment van bezinning. Toen ik daar foto's van maakte, zag ik in de spiegel een dubbel vierkant dat met plakband op mijn deur geplakt leek te zijn. Dat was natuurlijk niet zo en als je goed kijkt zie je dat dat ook niet kan want de afbeelding valt gedeeltelijk over de deu...