Proeven en Geloven

Vannacht goed geslapen. De eerste nacht werd ik om middernacht wakker van de klok (die slaat hier de hele nacht door) en sliep pas weer om drie uur. Ik ga omschrijven hoe ik hier de sfeer ervaar. Bij het klooster zit een park met eeuwenoude bomen. Foto's volgen later want ik krijg er maar één in de blog. Er zijn nog drie nonnen over. December moeten ze weg. Eén gaat naar een ander klooster. Eén gaat naar het nabijgelegen Breukelen waar ze al werkt als pastoraal werkster en één wil in de buurt blijven wonen. Maar het bejaardentehuis, dat sinds mijn jeugd vier keer zo groot is geworden, heeft geen plaats. Wel mag ze op de wachtlijst. Eind dit jaar is ze 82. De gemeente en het bejaardentehuis mogen God op hun blote knieën danken dat ze haar hier mogen houden en dan ook meteen maar de rode loper uitleggen! Mijn moeder was vroeger lid van 'Maarssenjurk', een club dames die zich met allerlei besturen bemoeiden. Dit had vast een mooie actie van hen opgeleverd! Nu heb je ...

Mijn zoon van 14 vraagt al tijden 'mam, doe je een keer mee met survival?' Ik vind eigenlijk dat ik al meer dan genoeg doe door af en toe een stukje te schrijven over de Sint Maarten wereld. Daarvoor wurm ik me in de vierkante belevingswereld en moet strijden voor elke foto, zeker als ik die uit een bepaalde hoek wil, want hij vindt dat tijdverspilling. Ook moet ik lobbyen om de gebouwen gebouwd te krijgen die de kerk graag wil zien. Bud wil dat ook niet doorgeven aan de anderen 'want het is veel leuker te bouwen wat je zelf wil, zo is het nu eenmaal in dit spel'. Tja, wat kan ik daar tegenin brengen. Er zijn nu een kinderboerderij, huizen, een kantoorgebouw, distributiecentrum en een pretpark. En ook een paar kerken en een school. Maar de bibliotheek, begraafplaats, het seminarie, ziekenhuis en het vragenboek in een kapelletje waarin je echt vragen kan stellen, zijn er nog niet. Nou is het logisch eerst een woonhuis te bouwen en dan pas die andere dingen. Maar...

Ik sta voor de kast en zoek een boek. Het één na het ander sla ik open maar geen inspiratie. Dan valt mijn oog op een dun boekje van C.S. Lewis, Het probleem van het lijden . Ik ben er ooit aan begonnen, nadat ik het voor anderhalve euro bij een kringloopwinkel gekocht had. Maar ik kwam er niet-door-heen. Nu pak ik het boek toch, want lijden  dekt de lading eigenlijk wel waar ik over wil schrijven. Stiekem hoop ik dat toevallig het evangelie van vandaag erin genoemd wordt. Weinig kans misschien, maar ik heb nu eenmaal zo'n gevoel . Ik blader, hoofdstuk IV  De verdorvenheid van de mens . Lewis kraakt eerst de  barmhartigheid af. Wij hebben ons honderd jaar lang eenzijdig op deze deugd geconcentreerd (en dus allang vóór Paus Franciscus), zegt hij. Nou is deze deugd dat zeker waard, maar wij mensen maken er al snel een  vriendelijkheid  van die we onszelf maar al te gemakkelijk toekennen, zo van we hebben toch het ' hart op de juiste plaats ' en we ' doen ...

In Minecraft Monday neem ik een kijkje in de Sint Maartenwereld, die door kinderen en tieners van de kerk gebouwd wordt. Minecraft Monday verschijnt onregelmatig op de maandag. Ik heb voor het eerst zelf in de wereld rondgelopen, tot nu toe keek ik mee met Bud. Hij vind foto's maken onzin - dus dat was soms lastig. Maar hij is een goede hulp, hij teleporteert me van plaats naar plaats, zodat ik niet zelf de weg hoef te zoeken. Deze kerk stond er al, maar nog even een mooi plaatje. Daaronder, dat vind ik zo grappig, bordjes met een aankondiging dat er gebouwd gaat worden! Die hebben ze alvast neergezet. Bud laat nog even alle maanstanden zien. Dit zijn acht losse foto's waar ik  er één van gemaakt heb. Minecraft by night Wat staat híer nou met die mooie lichtjes? Tadaaa... het is de ingang van het pretpark. De lift, van onderaf gezien. Gelijkenis met mijn foto van de kloostergang in de priorij Emmaus vorige week, hè?   Neem ook een ...

Als je jezelf in bed bevindt en geen zin hebt om op te staan Als je de taken die voor je liggen niet aandurft Als je bang bent om hulp te vragen Omdat je bang bent je eigen stem te horen Of omdat je geen woorden weet Om eloquent het universum in te smijten Als je bang bent God voor ogen te komen Bang om de straat op te gaan Bang om te verdwalen In dit leven op deze aarde Als je moe bent en nog ver moet Als je moe bent en niet kunt slapen Als je moe bent en iedereen die je wil helpen Alleen maar meer taken op je to do list zet Het leren van de rozenkrans Is zelf een grote rozenkrans Gebeden die je misschien nooit Of half of heel geleerd hebt Aan elkaar geregen Met het verhaal van Jezus ertussen Op de grote kralen Van zijn ontvangenis tot zijn graf En daarná natuurlijk Vooral daarna Boekje met uitleg  Kinderen van God bidden met Maria

Via Snapchat en Instagram krijg ik de enthousiaste voorbereidingen te zien van mensen die naar Rome gaan voor de heiligverklaring van moeder Teresa aanstaande zondag. Leah Darrow (theleahdarrow), voormalig deelneemster van America's Next Top Model, die nu op scholen en bijeenkomsten over haar bekering en geloof spreekt, gaat met haar baby. Ik vind het knap. Van massale bijeenkomsten  - met meer dan vijf deelnemers -  krijg ik sowieso de zenuwen - en dit belooft zo'n bijeenkomst te worden. Al ga ik dus zondag niet naar de heiligverklaring in Rome, ik probeer wel een beetje deze feestelijke dag te volgen. Al heb ik in eerste instantie geen idéé wat ik ermee moet, behalve in mijn agenda zetten hoe laat de uitzending is en hopen dat ik het niet alsnog vergeet. Via social media drupt het vanzelf wel binnen. Nu moet ik eerlijkheidshalve zeggen dat ik moeder Teresa een moeilijk persoon vind om me in in te leven. Ik durf het haast niet te zeggen gezien haar grote populariteit...

Er zit wel een nieuwe aflevering in de pen, maar vandaag kwam er even wat tussen. Ik moest me met een familie-aangelegenheid bemoeien, en en passant ook nog even tanken, mezelf klem rijden omdat de doorgaande weg naar het dorp van mijn jeugd nu dood loopt. Dat betekent dus omrijden en mijn weg vinden over wegen die verplaatst zijn. Zelfs het ooit zo kleine station heeft nu een trap naar de hemel en een verdieping - geen foto want ik zat achter het stuur. Nee er was vroeger geen AH-to go of dubbel spoor voor de hogesnelheidstrein. ... maar ik heb wel een foto kunnen maken die héééél erg aan Minecraft doet denken.  Kan iemand raden waar dit is? Nadat ik mijn boodschap heb afgeleverd overweeg ik of ik fut en zin heb voor een tripje 'down memory lane'. De kortste weg naar huis is de weg door het centrum, langs mijn ouderlijk huis. Ik stuur langs de nieuw bewegwijzerde route richting centrum, zeker niet de kortste weg zeg maar gerust een omweg, en ik parkeer de auto op een ...