Proeven en Geloven

We bevinden ons weer voor een schoolkeuze. De Vrije School valt af en daarmee zijn we in het laatste jaar van de jaarfeesten, de Kerstspelen enzovoorts gekomen. Ik kijk erg op tegen een school die niets aan religie doet. Hoe lossen andere mensen dat op, behalve door religie helemaal los te laten? Er is toch een spanningsveld tussen de seculiere scholen (en zich zo gedragende katholieke scholen) en hoe je je kind op wilt voeden. Ik las deze week dat de populariteit van de Vrije middelbare scholen toeneemt. Ik citeer uit  een onderzoek  naar Vrije Scholen, waar ik in een andere  blog * ook over schreef: Volgens AmonsLievegoed (1988) is de Vrije school niet confessioneel gericht en open voor leerlingen van alle gezindten. Toch hebben de Vrije scholen wel degelijk een christelijk religieus karakter, dat onder meer terug te vinden is in de pedagogische waarden, doelstellingen en het ontwikkelingsbegrip vanuit de geest. Inmiddels heb ik begrepen dat er a) door sommi...

Dingen lopen soms anders. De pompoenen gaan volgende week in de soep voor de kinderen van de vormselgroep. De bijeenkomst van vorige week liep ook bijna in de soep. We moesten een bepaalde bus hebben, de andere kinderen waren al bij eerdere haltes opgestapt. Met twee kinderen en twee moeders stonden we een kwartier te vroeg al bij de bushalte. Eindelijk kwam de bewuste bus. De jongens zwaaiden met hun OV-kaart, wij met onze armen, overdreven maar toch voor de zekerheid... en de bus reed voorbij! De chauffeur keek nog even om en zei, schouderophalend, tegen de mensen van onze groep in de bus: 'Nouja, dat is pech' (dat hoorden wij later). 'Pech' lijkt me niet het juiste woord hier, maargoed. We keken elkaar aan, wat nu? Ik had me voorbereid op allerlei soorten 'pech' al was het niet specifiek in deze vorm. Maar ik had mijn OV-kaart bij me en het adres waar de kinderen heengingen. De volgende bus kwam in tien minuten, en zo wil het dat ik meeging naar de kennis...

Vannacht had ik een rare droom. Ik droomde dat ik aan het koken was, toen twee dames van de kerk langskwamen. Ik vroeg of ze bleven eten. Ze werden niet thuis verwacht en namen het aanbod graag aan. Dat vond ik heel gezellig - maar hoe moest ik van een kleine pan pompoensoep genoeg voor iedereen maken? Intussen had mijn zoon ook een vriendje meegenomen. En een oudere meneer was binnen komen wandelen - ik wist niet met wie hij mee was gekomen. Maar de pan soep werd er niet voller op. Ik liet de kinderen drankjes en toastjes met Franse kaas ronddelen. Het onbekende vriendje van mijn zoon vroeg ik een brood uit de vriezer te halen. 'Dat heb ik al gedaan', zei hij. Toen dacht ik weer aan de pan op het vuur. Die begon net aan te koeken - maar wat vreemd - de pan zat ineens veel voller. Het leek wel vlees wat erin zat, het zag eruit als seitan, een vleesvervanger. Ik was blij dat er meer eten was, maar ik kon de dames van de kerk natuurlijk geen vlees voorzetten op vrijdag. Ik besl...

Deze is speciaal voor mijn man. Als ik 's avonds naast hem zit achter de computer dan moet ik regelmatig hardop lachen. Wat is er nu weer, vraagt hij dan. Ik probeer dan de grappen van Jennifer Fulwiler in het Nederlands te vertalen en realiseer me hoe moeilijk dat is. Ik moet achtergrondinformatie geven: 'Ze is een bekeerling van atheïst naar katholiek. Haar man is ook een bekeerling maar dan van baptist naar katholiek'. Teveel vaktermen in één zin... Omdat ons klimaat het niet toelaat je schoenen te vergeten, volgt hier een vertaling van ' bibleclass ' van Jennifer Fulwiler vanuit het woestijnklimaat van Austin, Texas: Vorige week was de eerste Bijbelles. Toen we halverwege waren, meldde één van mijn dochters dat ze geen sokken aanhad.  Ik belde mijn man in een furieuze opwelling, wat een vergissing bleek, want in een situatie als deze moet je nooit een man bellen. Vanuit mijn gezichtspunt was het doel van het gesprek dat hij mijn ach en wee zou aanhoren en...

Uit eigen moestuin Een zelfgemaakte condoleance-kaart. Lasagna - en ja hoor - deze keer is hij langs de ballotagecomissie gekomen - ja hij is lekker, hoezo, waar heb je hem gekocht dan?  Zonnebloemen, helaas gesneuveld tijdens de vakantie. Het ziet er niet zo mooi uit maar het was wel lekker. Witte kool, shiitake, pepertje (niet zo heet), gember en knoflook, een witvis, tilapia in dit geval, en een bolletje amaranth. Dat stond in de voorraadkast te wachten tot ik er eindelijk iets mee ging doen. Wel lekker maar plakkerig, maar dat gaf niet zo bij dit gerecht. De oogst uit de schoolmoestuin - die moet leeg zo te zien. Het rooien van aardappels is niet makkelijk, gezien de staat ervan. Ik heb aardappels gebakken in de oven, met wat olie, chilivlokken en grof zeezout. De rest heb ik schoongemaakt en klaargezet voor morgen. Stamppot raapsteeltjes Ik ben niet dol op slakken en vooral omdat ik wel dol ben op hosta's. Dit is de tweede op het keukenr...

By night Na de kerkdienst Theresia van Lisieux Rochus van Montpellier

Net terug en meteen weer begonnen - als laatsten van het land. We hebben twee weken op een heerlijke boerderij-camping gestaan. We hadden zoveel ruimte dat we onze buren haast niet konden zien. 's Ochtends en 's avonds kwam je elkaar tegen bij het centrale wasgebouwtje. Eigenlijk had je zo meer aanspraak dan op een grote camping. Elke dag kon je versgebakken brood bestellen, en ook zelfgemaakte jam en diverse moestuingroenten. De witte stip rechts achter is onze tent, de blauwe die van de naaste buren. Haan - omdat wij 500 meter van de boerderij 'woonden', hoorden we hem nooit! Deze paarse sperziebonen worden groen na het koken. En heerlijk, vraag maar aan de rest van het gezin.    Plaatselijke kazen. Gelukkig keert het ontbijt elke dag weer terug. Help... wat komt daar nu langs.. hooimaand! Eh tja... is tie dood? Eten maar! De afwas. Gelukkig is de boerderijhond Borka trouw gezelschap. Rechts zie...