Proeven en Geloven

Ik moet met Sacramentsdag altijd terugdenken aan de eerste keer dat ik aanbidding deed. Aanbidding van Jezus, aanwezig in de heilige hostie die in een monstrans gezet is (afbeelding hieronder), doorgaans in een kerk. 2012 Al een paar keer had ik in de plaatselijke Nieuwsbode zien staan dat er 's avonds aanbidding was. Ik had daar nog nooit over gehoord en was nieuwsgierig. Dus ik ging erheen. Op de één of andere manier had ik me voorgenomen me niet te laten afleiden. Hoe ik me ook zou voelen, wat ik ook zou denken, hoe niet-heilig het me ook zou lukken te zijn, ik zou een uur in de kerk gaan zitten zonder me te laten afleiden.  Ik voelde niet zoveel die eerste avond. Maar later werd ik voor de werkgroep gevraagd en voelde me na verloop van tijd meer en meer verbonden met de eucharistische aanbidding, zoals het heet.  Het is gebruikelijk om liedjes te zingen rond de aanbidding. Bijvoorbeeld: Stel je voor dat je dit 's avonds laat in een met kaarslicht verlichte kerk live hoort...

Sinds de vorige post waarin ik klaagde over fouten in de online bijbel, had ik het plan opgevat om in ieder geval de rest van de vastentijd de papieren bijbel te lezen. Dat ging steeds beter. Het probleem zat er voor mij vooral in dat ik de lezingen van de dag wil lezen van het katholieke leesrooster. Deze volgen een bepaald schema waar ook nog feestdagen tussendoor komen wat enig zoekwerk geeft. Dus je hebt een schema nodig. Op Dagelijks Evangelie is dat al voor je gedaan. Ik kwam er ook achter dat er nog méér verschillen zijn dan ik al had geconstateerd tussen de Willibrordvertaling, de Willibrordvertaling en de de Willibrordvertaling. Een voorbeeld: Daniel 13 Daniel 13 stond in het schema. Maar mijn bijbel had maar 12 hoofdstukken van Daniel!  Na hoofdstuk 12 staat er een leegte! Na enkele hoofdbrekens checkte ik of het misschien om een apocrief boek gaat, een boek dat niet in protestantse bijbels staat en bij deze versie van de Willibrord wellicht niet tussen de andere bi...

Zaterdag is het zover: de Training personal branding van Catholic Voices. Superveel zin in. Maar ik kijk er ook een beetje tegenop. Het is nogal een verre reis, bus, trein, trein, bus. En een lange dag, waarvan het leukste aan het eind komt! Tenminste, dat denk ik: de Pitch Tips van Roeselien Wekker. Nieuwsgierig naar de sprekers, die ik niet ken, zocht ik hen op op YouTube. Dat leverde een divers beeld op. Emy Jansons De eerste spreker, Emy Jansons, is journalist en biedt via EmyWorks haar skills aan op het gebied van online video's. Zo maakte ze een serie over de pelgrimsreis naar Rome in 2016, waar ik ook bij was! Leuk om even terug te blikken. Zelf schreef ik vooral over de dag dat ik uit Rome terugkwam , en prompt gevraagd werd in het kerkkoor te komen zingen! Hoogtepunten zijn leuk, maar het zijn punten... Het gaat er toch uiteindelijk om wat je ervan mee terug neemt en of ze wat toevoegen aan het dagelijkse leven. Ronald Buijse Als tweede sp...

Moe. Dat word ik er van. Een gespreksonderwerpen dat tegenwoordig blijkbaar erg populair is in de katholieke kerk. En óver de kerk. Vrouwelijke priesters. Photo by  Victoriano Izquierdo  on  Unsplash Priesters zijn in de katholieke kerk altijd man. Dat is, omdat de discipelen allemaal man waren. En Jezus zelf ook. Niet omdat vrouwen inferieure wezens zouden zijn. Of zoiets. Zo heb ik het begrepen. Maar niet alle christenen zijn katholiek. Er zijn ook vele protestantse kerken , die verschillend denken over vrouwen in kerkelijke ambten. Verschillend van de katholieke kerk, en verschillend van elkaar. Dus. Ik zou denken. Als je het niet eens bent met de kerk waar je, wellicht toevallig, in zit, ga dan lekker naar een andere kerk. Dat kan tegenwoordig gewoon, ik heb het zelf ook gedaan. Op dezelfde fiets, maar dan andersom, zou ik willen zeggen tegen mensen (protestanten bijvoorbeeld) die ter communie willen gaan in de katholieke kerk: word katholiek. Dat kan...

Afgelopen maanden heb ik de cursus Katholiek Geluid gevolgd. Over de eerste en de  tweede cursusdag schreef ik al eerder. In het kort: hoe maak je een elevator pitch als het gaat om je geloof. En wat te antwoorden op de vele, vaak emotioneel beladen vragen die mensen soms aan je stellen? Catholic Voices begon in Engeland als een soort mediatraining, toen paus Benedictus daar in 2010 op bezoek kwam en er plotseling vraag was naar gewone mensen, die over het katholieke geloof konden vertellen in de media. De cursus die ik gedaan heb, ‘Een Katholiek Geluid’, is eigenlijk een spin-of daarvan. Op straat, op feestjes, bij familie thuis en bij het koffiezetapparaat hebben mensen namelijk óók wel eens vragen en opmerkingen. Waar je als gewone gelovige niet altijd een antwoord op weet. En soms wel weet maar niet direct kunt uitleggen, zeker niet aan iemand die geen geloofsachtergrond heeft, en vaak ook geen idee wat het eigenlijk inhoudt. Wat heb je nu eigenlijk precies gedaan?...

Onlangs kwam ik een beschrijving tegen waarin van ijsstokjes een monstrans wordt gemaakt. Ik heb een flinke hoeveelheid ijslolliestokjes verzameld, dus daar past dit DIY project goed bij. Eerst heb ik, volgens de gebruiksaanwijzing, stokjes versierd met waterverf en viltstiften. Deze heb ik op elkaar geplakt met houtlijm, 6 of 8 stuks, en in een houtklem laten drogen. Als je geen houtklem hebt dan heeft je moeder er misschien wel één. Of de buren. Vervolgens plak je drie stokjes op elkaar, die gaan ook in een klem. Of een elastiekje eromheen, dat werkt in dit geval ook. Het stokje aan de achterkant is ook met houtlijm vastgeplakt. Het lukte mij helaas niet om het met houtlijm op het houdertje te plakken. Daarom heb ik een lijmpistool gebruikt. Dat ging ook niet. Toen heb ik een andere constructie bedacht. Zoek het midden op van de drie op elkaar geplakte stokjes. Teken dat af en boor er aan beide kanten een gaatje in. Doe daar een figuurzaagje doorheen - kinderen kunnen dat ...

Nu moet mij toch even iets van het hart. De werkdruk van de pastores wordt echt te groot. Eén keer per maand wordt in onze kerk het Allerheiligste uitgesteld. Dat is in een normale maand, want in mei of juni valt Sacramentsdag en die maand wordt dus twee keer het allerheiligste uitgesteld. Dat duurt meestal vijf tot zeven minuten. Daarna wordt koffie gedronken - dat duurt één tot anderhalf uur. Aan de koffietafel bespreken we wie er allemaal niet zijn - Piet heeft een baan, Marie is geopereerd aan beide voeten, Annabel wordt morgen geopereerd aan haar pols en Kees en Mien zijn twee maanden met de camper op vakantie. Dan komt de pastoor binnen: " Jongens, het laatste nieuws, het laatste nieuws! ". Zonder op te kijken van zijn telefoon tovert hij een grote lunchbox op tafel waar één boterham met kaas uitkomt. Een kop koffie wordt hem toegeschoven. Ik vraag me af wat het nieuws kan zijn, weer iets met voetbal, zoals die keer op de begraafplaats toen tijdens het wachten op ...

In Utrecht zitten de roze zusters . Midden in een woonwijk. 50 Min. fietsen, voor mij een ware pelgrimstocht. Daarom heb ik het zolang uitgesteld om daar eens een bezoekje te brengen. Inmiddels ben ik al 4x geweest. En ik weet nu wat ik mis als ik niet ga. Ongelooflijk, de natuur die er toch nog is in Overvecht. Langs drukke verkeerswegen en volle woonwijken is er toch heel veel groen. Een hele woonwijk is afgezet. Huizen worden afgebroken. Maar de ganzen groeien snel. De foto's zijn van 23 april, 3 mei en 24 mei. Ik had van tevoren geen idee dat ganzen zolang op dezelfde plek blijven. Langs een drukke weg nog wel (achter mij). 23 april Sorry voor de onscherpe foto's. De ganzen waren erg waaks en ik wilde ze niet storen! 3 mei 10 mei 10 mei De roze zusters vind je ook op youtube , en hier  is een filmpje waarin mensen uit de buurt worden geinterviewd.

Dingen lopen soms anders. De pompoenen gaan volgende week in de soep voor de kinderen van de vormselgroep. De bijeenkomst van vorige week liep ook bijna in de soep. We moesten een bepaalde bus hebben, de andere kinderen waren al bij eerdere haltes opgestapt. Met twee kinderen en twee moeders stonden we een kwartier te vroeg al bij de bushalte. Eindelijk kwam de bewuste bus. De jongens zwaaiden met hun OV-kaart, wij met onze armen, overdreven maar toch voor de zekerheid... en de bus reed voorbij! De chauffeur keek nog even om en zei, schouderophalend, tegen de mensen van onze groep in de bus: 'Nouja, dat is pech' (dat hoorden wij later). 'Pech' lijkt me niet het juiste woord hier, maargoed. We keken elkaar aan, wat nu? Ik had me voorbereid op allerlei soorten 'pech' al was het niet specifiek in deze vorm. Maar ik had mijn OV-kaart bij me en het adres waar de kinderen heengingen. De volgende bus kwam in tien minuten, en zo wil het dat ik meeging naar de kennis...

Vandaag ben ik jarig. Dat vind ik altijd wat. Dit jaar kan ik het ook niet vieren want deze dagen zitten volgepropt met feesten. Vanavond hebben we een bijeenkomst over het vormsel dat Bud dit najaar gaat krijgen. Vanmorgen een uitje naar keus gekregen van the boys  (kan niet kiezen, allemaal leuk). Aardbeienkwarktaart gemaakt (hoeft niet in de oven en iedereen vindt dat lekker, althans bijna). Ik maak nog een andere blog met foto's want ik zit nu op de iPad. Is dat al het nieuws? Nou nee, en nieuws is het ook niet. Maar ik heb wel ander nieuws. Ik heb gister gebiecht. EINDELIJK. Werd tijd, zouden sommigen zeggen, na bijna 13 jaar katholiek te zijn. O nee, zeggen vast anderen, ben je al zo ver geïndoctrineerd door die papen?

Ik lees net op rkcocumenten.nl dat de paus zijn ambt zal neerleggen per 28 februari 2013 en verkeer nu in lichte toestand van shock. Dat van de koningin zag ik aankomen maar dit niet. Ik ga zo twintig andere sites raadplegen of het wel waar is. Gisteren vertelde de pastoor over de vorige paus, paus Johannes Paulus II. Die had net zijn ambt aanvaard en kon vervolgens niet slapen, draaide naar links en draaide naar rechts. Toen bad hij: Heer, het is niet mijn, maar ùw kerk. Daarna kon hij slapen. Niet dat mijn ouders iets met geloof hadden maar ik herinner mij goed dat mijn vader me bij de tv riep. 'Een unieke gebeurtenis, de verkiezing van een paus', en dat we naar de televisie hebben zitten kijken tot de witte rook uit de schoorsteen kwam. Dat werd Paus Johannes Paulus I. Een paar weken later gebeurde het nog een keer en toen kwam Paus Johannes Paulus II.